Historie z rodzącego się świata, część druga

    Emmanuel już od chwili poczęcia skazany był na niezwykłe życie. Stał się on owocem miłości ludzkiej kobiety oraz elfiego mężczyzny. W tamtych czasach* u elfów mieszanie krwi było zagrożone najwyższą karą – dendryfikacją**. Tak też się stało, ojciec dziecka zginął w ciągu tygodnia. Zasila teraz armię drzew Wielkiej Puszczy. Elfie prawo nie odnosi się jednak do ludzi. Matka została pozostawiona samej. Przez kilka nocy błąkała się starając się dotrzeć do jakiejkolwiek cywilizacji. Udało się jej dotrzeć do Galway, gdzie lokalni akolici zapewnili jej należytą opiekę.

    Po dziewięciu miesiącach nadeszło rozwiązanie, na nieszczęście dla matki. Dziecko było wątłe, blade, już na początku drogi pozbawione obojga rodziców. Emmanuel został przygarnięty przez akolitów Helliusa, został przyjęty jako zwiastun wzrostu ich kultu. Był nadzwyczaj inteligentnym dzieckiem, jednak słabym fizycznie, często też chorował***. W wieku trzech lat znał większość modlitw, pieśni oraz rytuałów wykonywanych na cześć Helliusa. Nigdy nie zdarzyło mu się złamać prawa samego mu od jego boga. Zapewne jego czystość sprawiła, że sam Hellius, Bóg Słońce, Dawca Światła, wybrał go na swoje naczynie****. Sam bóg przemawiał jego słowami.

    Przez blisko 200 lat Emmanuel szerzył wiarę podróżując po kontynencie jako Nieskalany. Jednak samo świadczenie o chwale jego boga mu nie wystarczało. Założył pierwszy zakon paladyński z siedzibą w Galway. Rekrutował sieroty, takie jak on sam kiedyś. Kształtował je, wpajał ideały oraz wiarę w Pana Światła. Jego uczniowie byli mu oddani jak swym ojcom, których nigdy nie posiadali, a ich liczba w ciągu kolejnych stu lat wzrosła do około pięciuset. Emmanuel zapragnął poszerzyć granice wiary o ziemie elfów.

    Wyruszył wraz ze swoimi ludźmi pewny tego, że elfy widząc ich chwałę chętnie przyjmą Helliusa jako swojego nowego pana. Nic bardziej mylnego. Serca elfów pamiętają wszystko, nie mogły przyjąć nic od mieszańca. Wtedy stało się coś niezwykłego. Emmanuel wpadł w gniew, gołymi rękami zadusił trzech starszych na oczach swoich wychowanków. Wszyscy zamarli w bezruchu, tylko jeden pół-elf sapał starając się złapać oddech i zapanować nad swoim szałem. Powietrze zastygło, a niebo rozświetlił blask tysiąca słońc. Sam Hellius objawił się, aby wygnać Emmanuela z tego świata. Skazał go na wieczność bez możliwości oglądania dziennego nieba. Jego i wszystkich jego potomków.

    Tak oto najlepszy sługa Boga Słońce stał się jego największym wrogiem. Serce Emmanuela przepełnił smutek oraz złość. Czuł, że został zdradzony przez swojego pana. Każda próba wyjścia na słońce, aby znowu poczuć ciepły dotyk Helliusa, kończył się rozdzierającym bólem. W rozpaczy próbował się zabić, jednak bezskutecznie. Przeklinał swój los. W ciągu kolejnych kilku lat utracił swoje człowieczeństwo, podróżował po kontynencie, włóczył się bez sensu. Aż natrafił na pewnego nekromantę. Animacja go zafascynowała, oddał się studiom i badaniom na jej temat. W błyskawicznym tempie osiągnął mistrzostwo. A w jego zatrutym zemstą umyśle narodziła się idea stworzenia choroby uśmiercającej serca ludzi, oraz pozbawiającej ich światła. Ponownie zbiera armię podobnych sobie.

    W roku zaśnięcia bogów sam Hellius próbował go powstrzymać. Spóźnił się. Emmanuel posiadał już silną fanatyczną armię dzieci nocy, a jego moce były już porównywalne do boskich. Przegnał Pana Światła.

*Było to około 2800 lat przed nastaniem nowej ery.

** Dendryfikacja polega ona na zmianie organizmu w drzewo, najczęściej za pomocą magii elfów. Umysł osoby poddanej temu procesowi może trwać wiele setek lat. Osoba taka czuje wszystko, jednak nie jest w stanie reagować. Kornik, dzięcioł, wszystko sprawia ból. Proces ten jest nieodwracalny, jednak w pewnych warunkach może zaistnieć przemiana w drzewca.

***Elfy są bardzo podatne na choroby, gdy oddzielone są od swojej magii. Pół-elfy w dużym stopniu dziedziczą tą niedogodność.

****Osoby wybrane przez Helliusa nazywane są Nieskalanymi. Otrzymują oni wiele łask, takich jak długie życie, moce uzdrawiające oraz inne powiązane z kapłańską magią światłości.

Anonimowa nota odnaleziona w kultorium Galway

Przypisy

Skryba Drahenau

Lesander Młodszy


Magia (nazywana też energią) jest kreowaniem oraz manipulowaniem otaczającej nas energii oraz materii. Różnymi rodzajami magii mogą posługiwać się wszyscy, jednak z różnym powodzeniem. Wiele osób posiada wrodzone zdolności magiczne, niektórzy musieli się nauczyć czarodziejstwa.

Magię możemy podzielić ze względu na różne czynniki. Poniżej opiszę najbardziej popularne rozróżnienia.

Ze względu na pochodzenie magia dzieli się na:

  • Pierwotną. Związana jest ona z miejscami lub innymi naturalnymi obiektami, które od zawsze wykazywały różnorakie właściwości magiczne, np magiczne źródła. Moc tych miejsc nie zmienia się znacznie w czasie. Do tej kategorii należy zaliczyć naturalnie powstające portale oraz Anomalię.

  • Wrodzoną. Mechanizm działania jest podobny jak przy magii pierwotnej. Stworzenie już w chwili poczęcia wykazuje pewne magiczne właściwości. Często zdarza się, że są one powodem poronień, z powodu niemożności kontrolowania energii w łonie matki. Z tego właśnie powodu rodzi się mało stworzeń, które posiadają silną magię wrodzoną. Przykładem stworzeń, które posiadają silną magię wrodzoną są smoki. Nie można w tym miejscu pominąć

  • Klasyczną. Chodzi o magię wyuczoną. Mag poprzez studiowanie oraz ćwiczenia powiększa swoje moce. Uczy się kontrolować otaczający go świat.

  • Kapłańską. Ten rodzaj magi polega głównie na tunelowaniu mocy przez kapłana od dużo silniejszego magicznego bytu, którym może być bóg, demon, lub nawet miejsce.

Magię dzielimy też ze względu na jej powiązanie z żywiołami – wodą, ogniem, powietrzem, ziemią, lub innymi aspektami, takimi jak życie, śmierć, światło.

Sposobów na kontrolowanie magii jest dużo. Najważniejszym są klasyczne techniki magiczne, polegające na skupianiu woli maga. Większość magów musi wspomagać się odpowiednimi gestami oraz inkantacjami aby odpowiednio skupić i ukierunkować swoją wolę. Mistrzowie magii potrafią kontrolować energię bez słów lub gestów.

Magia może też być kontrolowana za pomocą różnych przedmiotów. Najczęściej są to zaklęte zwoje, które mogą być skutecznie użyte przez osoby całkowicie nie znające się na czarach. Użycie zwoju najczęściej polega jedynie ma jego odczytaniu. Istnieją też umagicznione przedmioty, które mogą otaczać właściciela rozmaitymi aurami, lub posiadać inne różnorakie właściwości.

Notatki z wykładów magicznych Oriego spisane przez jednego z jego adeptów.